Welkom 
Zoeken 
Signalement 
Geschiedenis 
Anatomie
De Wilde Kat
Een kat in huis 
Verzorging 
Voeding 
Op Reis 
Naar de Dierenarts 
Medisch
  Inleiding
  Medisch ABC
  Vaccinatie
  Technieken
  Parasieten
  Gedrags-
   Problemen
  Het overlijden
   van je kat
  Giftige Planten
Voortplanting 
Fokken
Een Kitten
Rassen overzicht
Adressen 
Tips 
Spreekbeurten 
Disclaimer 
CatsGroove

Gedragsproblemen
Eigenaren van katten met gedragsproblemen worden er soms moedeloos van. De ene kennis zegt dat ze dit moeten doen, de ander zegt dat ze ‘dat rotbeest’ maar beter gewoon weg kunnen doen. Gedragsproblemen kunnen iemand gemakkelijk tot wanhoop drijven, maar het blijft zaak om niet in paniek te raken en rustig na te denken.

Wanneer u vermoedt dat uw kat last heeft van gedragsproblemen, is het aan te raden eerst een bezoek aan de dierenarts te brengen. De neiging bestaat namelijk om alles wat afwijkt van het normale al snel als gedragsprobleem te betitelen. Het is echter ook mogelijk dat lichamelijke klachten de oorzaak van deze problemen zijn. Het plassen naast de kattenbak zou bijvoorbeeld best eens te maken kunnen hebben met blaasproblemen. Een dierenarts kan uitsluitsel geven over het al of niet aanwezig zijn van lichamelijke aandoeningen. Eventuele lichamelijke klachten kunnen vaak met medicijnen worden verholpen.

Het omgekeerde kan ook voorkomen: eigenaren beschouwen een gedragsprobleem van hun kat als iets lichamelijks dat ze graag met medicijnen zien opgelost. In enkele gevallen is het toedienen van medicijnen wel mogelijk, maar heeft dat alleen zin als er tegelijkertijd ook iets verandert in de relatie tussen de kat en haar omgeving (dus ook de eigenaar!). Enkel en alleen medicijnen geven lost niets op. Als het probleem er al mee verdwijnt, komt het meestal weer naar voren wanneer met de medicijnen wordt gestopt. Sommige mensen beweren dat homeopathische middelen wel helpen bij gedragsproblemen, in tegenstelling tot allopathische (gewone) geneesmiddelen. Een aantal dierenartsen in Nederland heeft zich gespecialiseerd in de homeopathische geneeswijze.

Katten zijn lieve, leuke en gezellige huisdieren. Het opbouwen van een goede relatie met uw kat vergt echter de nodige tijd en aandacht. Alleen maar eten geven en de kattenbak verschonen is nu eenmaal niet genoeg om een kat tevreden te houden.

Hoewel er een groot scala aan gedragsproblemen kan voorkomen bij katten en de problemen kunnen variëren van lichtelijk irritant tot bijzonder ernstig, komen sommige vaker voor dan andere. Hier vindt u de meest gestelde vragen over kattengedrag dat door de eigenaren als problematisch ervaren wordt. Eerst wordt het probleem beschreven, daarna worden tips en adviezen gegeven en mogelijke oplossingen aangereikt.

Mijn kat doet 'het' naast de bak
Bijna iedere kattenbezitter heeft er wel eens mee te maken (gehad): de kat doet haar behoefte niet op, maar naast de kattenbak. Voor alle duidelijkheid: hier wordt niet het sproeien bedoeld, waarbij de kat de urine met een trillende, omhoog staande staart tegen een verticaal object sproeit, maar het niet in de kattenbak deponeren van urine en/of ontlasting. Dit gedrag kan een groot aantal oorzaken hebben. Het kan simpelweg zijn dat de kat nooit heeft geleerd haar behoefte op een bak te doen. In dat geval moet u uw kat leren zindelijk te worden. Dat kunt u op de volgende manier aanpakken: kijk goed op welke plekken in huis uw kat haar ontlasting en urine laat liggen. Zet daar een kattenbak neer. De kat zal er dan zeer waarschijnlijk haar behoefte in gaan doen. Vindt u een bepaalde plek niet zo geschikt voor een kattenbak, verplaats de bak dan elke dag ongeveer een halve meter tot hij op een plaats staat die u wel bevalt.

Het kan natuurlijk ook zo zijn dat uw kat altijd wel zindelijk was, maar plotseling niet meer is. In dat geval is het mogelijk dat ze ziek is. Een onderzoek door de dierenarts kan hierover uitsluitsel geven. Blijkt het dier gezond te zijn, dan moet u het schoonmaken van de kattenbak eens nader bekijken. Wellicht wordt de bak niet vaak genoeg verschoond. Katten zijn nu eenmaal heel propere dieren. Ze gaan liever niet op een vieze kattenbak. Het kan ook zijn dat u de bak reinigt met sterk ruikende (ammoniakhoudende) schoonmaakmiddelen. Deze geur kunnen veel katten niet waarderen. Maak de kattenbak liever schoon met heel heet water. Een andere reden waarom sommige katten hun behoefte naast de bak doen, hangt samen met hun leven in de vrije natuur. Daar poepen en plassen katten niet op dezelfde plek. Ze plassen ergens, lopen een paar honderd meter verder, en poepen daar. Het kan dus zijn dat uw kat dit eigenlijk ook wil doen. Een tweede kattenbak is daarom voor een huiskat geen overbodige luxe. Hebt u meer dan een kat in huis, dan zijn ook twee bakken niet genoeg. Afhankelijk van het aantal katten dat u hebt, moet u meerdere kattenbakken neerzetten.

Ook het soort kattenbakvulling dat u gebruikt, kan van invloed zijn op de zindelijkheid van uw kat. Misschien geeft ze de voorkeur aan een bepaald merk, want katten zijn heel kieskeurig! Als u vermoedt dat dit de oorzaak is, kunt u het best een aantal kattenbakken naast elkaar zetten, met daarin verschillende merken en soorten strooidel. U kunt bijvoorbeeld ook turfmolm, zwarte aarde en krantensnippers proberen. Uw kat zal dan, na ‘vergelijkend warenonderzoek’, zelf wel aangeven welke inhoud ze het meest waardeert.

Het kan ook zijn dat de kattenbak gewoon te klein is. De kans bestaat dan dat de kat naast de bak gaat hangen en helemaal niet in de gaten heeft dat ‘het’ er naast gaat. Er zijn tegenwoordig ook bakken met een kap in de handel. De kap zorgt ervoor dat de kat niet ongemerkt haar behoefte naast de bak kan doen. Een bijkomend voordeel is dat deze bakken ook nog eens heel praktisch zijn: de kattenbakvulling blijft keurig binnen en het ziet er allemaal netjes uit. De meeste katten zijn echter niet dol op deze dichte bakken. Vaak blijft er namelijk een onaangenaam luchtje in hangen, waardoor de kat al gauw besluit af te zien van verder gebruik. Hoe praktisch en opgeruimd een dichte bak ook is, u kunt dus beter kiezen voor een open model.

Ook is het mogelijk dat de kattenbak te dicht naast het voerbakje staat. Deze situatie zal een kat er zeker van weerhouden op de bak te gaan. Ga ook eens na of er niet iets boven de bak hangt, zoals een handdoek of een afwasborstel. Veel katten hebben daar namelijk een hekel aan. Ze zullen de bak dan ook niet gebruiken.

Katten die niet op de bak gaan, doen hun behoefte meestal op een beperkt aantal plaatsen buiten de bak. Vaak boekt u resultaat door die plaatsen af te dekken met aluminiumfolie. Dan zal de kat ‘het’ daar zeker niet meer doen. U moet er tegelijkertijd wel voor zorgen dat de kattenbak een aantrekkelijk alternatief wordt. Daarmee is de kans veel groter dat alles uiteindelijk weer in de bak terechtkomt. Ga dus aan de hand van bovenstaande tips na of er misschien iets aan uw kattenbak(ken) mankeert.

Wanneer geen van de hierboven genoemde oorzaken (meer) bij uw kat van toepassing is, maar ze toch nog steeds niet op de bak gaat, wordt het tijd voor maatregelen! Zet uw kat, op momenten dat u haar niet in het oog kunt houden, met de kattenbak in een kleine, niet te warme of te koude ruimte met een gladde vloer (zoals de wc). Zet in de andere hoek een bakje water, zodat ze altijd wat kan drinken. De bedoeling is de kat min of meer te dwingen haar behoefte op de bak te doen: de meeste katten doen die namelijk niet graag op een gladde vloer. Laat de kat hier zitten tot u weer tijd hebt om haar in de gaten te houden. Haal haar dan uit de wc en zet de kattenbak op de plek waar ze meestal haar behoefte doet. U gaat ergens in de buurt zitten en doet alsof u de krant gaat lezen. Ondertussen houdt u de kat goed in de gaten, met een waterpistool of plantenspuit binnen handbereik. Op het moment dat de kat aanstalten maakt om ‘het’ buiten de bak te doen, sproeit u haar nat. Probeer dat echter wel zo te doen dat ze niet ziet dat de waterstraal van u afkomstig is. Anders zal de kat de gewoonte aanleren haar behoefte alleen maar in de kattenbak te doen als u in de buurt bent. Op momenten dat u afwezig bent, zal ze lekker haar eigen gang gaan. Houd dit regime twee weken vol. Waarschijnlijk zal de kat daarna wel op de bak gaan. `Veel mensen vinden deze maatregel niet aardig voor hun kat. Misschien hebben ze daar wel gelijk in, maar een ding is zeker: schadelijk is deze aanpak beslist niet. Zeker niet wanneer u precies zo te werk gaat als hierboven is beschreven.

Mijn kat sproeit in huis
Onder sproeien wordt verstaan dat een kat met trillende, omhoog gehouden staart urine tegen verticale objecten sproeit. Dit verschijnsel doet zich voor bij (al of niet gecastreerde) katers en poezen. Muziekboxen, kasten en tafelpoten worden bij sproeien niet ontzien. Bij niet gecastreerde katers veroorzaakt het een ondraaglijke stank, bij poezen is die stank iets minder erg. Toch blijft sproeien een vervelend verschijnsel, zeker als u uw bestek uit de la wilt pakken en het kleeft zo raar! Zoals gezegd, is sproeien voor katten natuurlijk gedrag. Voor mensen is het op z’n minst erg vervelend. Daar komt bij dat het heel moeilijk is af te leren als uw kat er eenmaal mee begonnen is. Voorkomen is in dit geval dan ook beslist beter dan genezen. Sproeien kan ook voortkomen uit stress bij de kat. Katten zijn gevoelig voor stress, sommige katten meer dan andere. Oorzaken van stress kunnen bijvoorbeeld zijn, vreemde katten die via het kattenluikje het huis binnenkomen of een eigenaar die in een stressvolle situatie verkeert. Katten die (sterk) aan hun eigenaar gehecht zijn, pikken deze signalen feilloos op. Zulke situaties kunnen aanleiding geven tot het sproeien.

U kunt op meerdere manieren te werk gaan als uw kat in huis sproeit. Ga na of de kat mogelijk last heeft van stress en probeer de oorzaak van de stress weg te nemen. Een kater kunt u laten castreren; in maar liefst tachtig procent van de gevallen blijkt dat de oplossing te zijn. Is dat bij uw kater niet het geval, dan bent u opgezadeld met een probleem dat niet eenvoudig is op te lossen. Gecastreerde katers en poezen die sproeien, zijn namelijk bijzonder moeilijk te behandelen.

Sproeit uw kat op hetzelfde plekje, bijvoorbeeld tegen de tafelpoot, dan zou u de ‘watjestruc’ kunnen proberen. Wanneer een kat kopjes geeft, geeft zij ook geurstoffen (ofwel feromonen) af. Deze geurstoffen dienen om het territorium van de kat te markeren. Sproeien doet een kat eveneens om haar eigen territorium te markeren. Met de watjestruc probeert u als het ware de kat voor te zijn. Veeg met een watje langs de zijkanten van haar bek en plak of prik het op de plek waar de kat altijd sproeit. Deze plek zal nu haar eigen geur dragen, zodat het sproeien eigenlijk ‘overbodig’ wordt. Mocht dit geen resultaat hebben, dan is het natspuiten van de kat met een waterpistool of plantenspuit vaak het enige middel dat overblijft.

Wanneer u meerdere katten in huis hebt, is de enige remedie tegen sproeien om er niet te veel te nemen. Hoe meer kater er namelijk samenleven, hoe groter de kans is op sproeien. Vooral wanneer er een nieuwkomer bijkomt.

Mijn kat is agressief tegen mensen
Katten die vaak alleen zijn, gaan zich snel vervelen. Ze kunnen dan hun speel- of jachtagressie op de eigenaar gaan botvieren. De kat leeft haar jachtinstinct in zo’n geval uit op alles was beweegt en dan vooral op bewegende delen van het menselijk lichaam zoals tenen, armen en benen. Zo kan het gebeuren dat u ‘s nachts door uw kat wordt ‘gepakt’ als u slaapdronken en nietsvermoedend op weg bent naar de wc. Dit soort agressie is niet ernstig en kan gemakkelijk worden opgelost. Zoals gezegd is verveling de voornaamste oorzaak. Neemt u die verveling weg door meer met de kat te spelen, dan zal ze haar jachtlust uitleven in het spel en niet langer op u.

Een andere vorm van agressie, die zowel bij katers als bij poezen voorkomt, is het zogeheten katerbijten. De kat die bij u op schoot zit, wisselt heel plotseling van stemming. Het ene moment zit u haar nog rustig te aaien, het volgende moment valt zij u aan. De oorzaak van dit gedrag is onbekend. Het is erg moeilijk te voorkomen, omdat de stemming van het dier abrupt omslaat. Soms kunt u deze stemmingswisseling herkennen aan de lichaamstaal van uw kat: haar oren gaan in een keer naar achter staan. Onmiddellijk stoppen met aaien is dan het enige dat u kunt doen.

Agressie tegen mensen (en soortgenoten) komt ook wel eens voor bij poezen met kittens. Dit is een soort beschermingsdrang. U kunt de poes en haar jongen dan ook het beste zo rustig mogelijk benaderen en op gezette tijden helemaal met rust laten.

Ook katten die bang zijn voor mensen kunnen agressief gedrag gaan vertonen. Dit gebeurt wanneer de kat geen ontsnappingsroute meer ziet en zich in het nauw gedreven voelt. In dat geval is het tonen van agressie de enige manier om aan de bedreigende situatie te ontkomen. Wanneer u zo’n angstige kat heeft, kunt u haar het best uit zichzelf naar u toe laten komen. Laat haar met rust als ze niet komt: ze heeft dan duidelijk geen zin in contact.

Mijn kat is agressief tegen dieren
Agressief gedrag tegen andere dieren komt onder andere voor bij katten die tijdens de socialisatieperiode niet in aanraking zijn geweest met andere huisdieren, zoals honden. Dit kan tot gevolg hebben dat ze er in hun latere leven bang voor zijn. Soms is een kat wel gewend (geweest) aan honden, maar er later bang voor geworden omdat ze ooit eens is opgejaagd. Deze angst kan zich op twee manieren uiten: sommige katten zullen zich verschuilen, andere gaan juist in de aanval wanneer ze zich bedreigd voelen.

Wanneer u, met een hond in huis, er een kat bij krijgt die daar nare ervaringen mee heeft opgedaan of er niet aan gewend is, laat de dieren dan rustig aan elkaar wennen. Houd ze de eerste paar maanden op flinke afstand van elkaar. Daarna kunt u ze elke dag een beetje dichter bij elkaar in de buurt laten komen. Blijf er wel altijd bij. Zo kunt u snel ingrijpen als het mis dreigt te gaan. Zorg ook voor vluchtmogelijkheden om agressie en/of angst te voorkomen. Wordt uw kat ondanks deze voorzorgsmaatregelen toch angstig, houd de dieren dan de volgende dag wat verder uit elkaar. Begin vervolgens weer langzaam met het opbouwen van het contact. Op momenten dat u er niet zelf bij kunt zijn, moet u de dieren wel gescheiden houden. Als uw kat en uw hond aan elkaar gewend zijn, wil dat nog niet zeggen dat de kat voortaan ook andere honden vriendelijk zal begroeten. Het is goed mogelijk dat ze toch angstig voor of agressief tegen vreemde honden zal blijven.

Een kat is niet altijd alleen maar agressief tegen honden of andere huisdieren. Ook katten onderling kunnen elkaar het leven (en dat van hun eigenaar) behoorlijk zuur maken. Zelfs bij katten die normaal gesproken goed met elkaar kunnen vinden, kan dit van tijd tot tijd het geval zijn. Deze strubbelingen duren meestal maar enkele minuten en komen bij alle katten voor. Er zijn natuurlijk ook katten die absoluut niet met elkaar overweg kunnen. Daarom is het belangrijk dat u bij de aanschaf van een tweede kat goed nagaat wat de levensloop van de nieuwkomer is, wat voor karaktereigenschappen ze heeft en hoe oud ze is. U mag zich hierbij in geen geval door emoties laten leiden!

Agressief gedrag is overigens ook een typische eigenschap van niet gecastreerde katers: die kunnen soms enorm vechten. Kiest u voor een kater, dan is castratie de enige oplossing om een eind te maken aan zijn agressieve gedrag. Ook het houden van te veel katten in een te kleine ruimte kan leiden tot onderlinge vechtpartijen. De enige voor de hand liggende oplossing is minder katten te nemen of de katten meer ruimte te geven.

Mijn kat is zo angstig
Katten die tijdens de socialisatie periode niet in aanraking zijn gekomen met mensen, zijn over het algemeen mensenschuw. Wanneer u besluit zo’n kat in huis te nemen (jong of oud), moet u zich terdege realiseren dat het heel moeilijk is om haar vertrouwd te maken met mensen. Zulke katten verschuilen zich onder kasten en bedden. Ze maken natuurlijk ook geen gebruik van de kattenbak, omdat ze te bang zijn om uit hun schuilplaats te komen. Pas ‘s nachts, als het donker en rustig is, komen ze te voorschijn om te eten en te drinken. Schuwe katten kunt u soms met heel veel geduld wel wat tammer maken. Probeer eens in de buurt van het etensbakje te gaan zitten als uw kat gaat eten. Sommige katten zullen dit accepteren, maar voor andere is zelfs dat al te veel gevraagd. Ook een spelletje doen kan ervoor zorgen dat het dier meer aan u went, maar stel uw verwachtingen hierbij niet te hoog.

Is uw kat wel bang voor mensen, maar niet voor soortgenoten, dan kan het helpen om een tweede, niet schuwe kat in huis te nemen. De bange kat kan dan van haar goed gesocialiseerde huisgenoot leren niet bang te zijn voor mensen. De kans is groot dat ze daardoor toch wat vertrouwen in u krijgt. Dat wil overigens niet zeggen dat haar angst helemaal weg is of dat andere mensen net zo met haar kunnen omgaan als u. Het is niet denkbeeldig dat de kat zich weer onder de kast terugtrekt als u visite krijgt.

Mijn kat is overactief
Vaak krijgen katten het stempel ‘overactief’ opgedrukt, terwijl ze eigenlijk alleen maar hun natuurlijke gedrag vertonen. Dit blijkt duidelijk uit het volgende voorbeeld. Een jonge kater die niet buiten mag en in een relatief kleine ruimte leeft, kan zijn energie niet kwijt. Omdat hij daartoe wel de behoefte voelt, rent hij soms als een waanzinnige over het meubilair. Hij zal dan zeker ook uw armen en benen niet met rust laten. Nu is een jonge kater per definitie superactief. Als u hem toch in een beperkte ruimte wilt houden, zult u beslist elke dag een tijdje met hem moeten spelen. Anders wordt hij gegarandeerd overactief. Hebt u daar geen tijd voor of geen zin in, dan kunt u beter helemaal geen kat nemen of eventueel een wat oudere die veel rustiger is.

Natuurlijk zijn sommige katten echt overactief. Vaak betreft het jonge dieren die te vroeg (dus voor de leeftijd van tien tot twaalf weken) bij hun moeder zijn weggehaald. Soms kunnen rustgevende medicijnen de kat kalmeren. De dierenarts kan die voorschrijven. Dit is echter geen permanente oplossing, want zodra u de medicijnen niet meer toedient, zal het overactieve gedrag weer de kop opsteken. Bij sommige katten neemt het in de loop der jaren vanzelf af, maar lang niet bij allemaal. Afgezien van kalmeringsmiddelen is er verder weinig kruid gewassen tegen hyperactief gedrag als gevolg van een te vroege scheiding van de moeder.

Mij kat krabt aan meubilair en behang
Ook krabben is voor een kat natuurlijk gedrag. Zoals gezegd krabben katten om hun geurvlag uit te zetten en hun nagels te scherpen. Dit gedrag is niet af te leren, en dat is eigenlijk maar goed ook. Als een kat niet meer kan krabben, kan dat zelfs haar gezondheid schaden. Wel kunt u zorgen dat het krabben op een plek gebeurt waar dat geen kwaad kan.

Als u uw kat voor het eerst ziet krabben op een plek waar u dat niet wilt hebben, is het zaak haar dat zo snel mogelijk af te leren. Hoe langer u daarmee wacht, des te moeilijker het wordt. Het is daarom aan te raden bij de aanschaf van een kat ook meteen een krabpaal te kopen. De paal moet bekleed zijn met stof die een verticale structuur heeft. Verder moet hij zo hoog zijn dat de kat er tegenop kan staan. Wilt u er zeker van zijn dat uw kat de krabpaal daadwerkelijk gaat gebruiken, dan moet u als volgt te werk gaan. Zodra ze ergens begint te krabben, moet u haar meteen naar de paal brengen. Die moet natuurlijk op een plaats staan waar de kat er gemakkelijk bij kan. Wanneer u een paar druppels valeriaan op de bovenkant van de paal sprenkelt, zal het de kat nog duidelijker worden dat ze daar moet krabben. Katten zijn namelijk gek op de geur van valeriaan.

Is uw kat al op ‘verboden terrein’ aan het krabben geslagen, zet de krabpaal dan op of vlak voor de plaats waar ze krabt. U kunt de paal dan elke dag een halve meter verschuiven, tot hij op de plek staat waar u hem graag wilt hebben. De andere verboden krabplekken moet u zolang afschermen of met aluminiumfolie omwikkelen. Houd dit enige tijd vol. Krabt uw kat toch op een plaats waar het niet mag en betrapt u haar op heterdaad, spuit haar dan nat. Ook dat zal ervoor zorgen dat uw kat voortaan de paal gebruikt in plaats van uw meubilair.

Mijn kat eet van de kamerplanten
Alle katten hebben behalve vlees ook (resten van) planten nodig. Wilde katten en katten die geregeld buiten komen, voorzien zichzelf hier in ruime mate van door bijvoorbeeld gras te eten. Voor katten die altijd in huis zijn, ligt dat anders. Ook zij hebben plantaardig voedsel nodig, maar kunnen dat niet zo eenvoudig bemachtigen. Een kat die in haar omgeving geen ander groenvoer ziet dan kamerplanten, zal daar dan ook zeker aan gaan knabbelen. Afgezien van het feit dat dit geknabbel het uiterlijk van uw planten niet ten goed komt, bestaat ook de kans dat ze aan een giftig exemplaar begint. En dat kan de dood van uw kat betekenen. (Zie giftige planten)

U kunt een bakje met gras in de kamer zetten om te voorkomen dat de kat van de kamerplanten gaat eten. Zulke bakjes zijn te koop in elke dierenspeciaalzaak. Natuurlijk kunt u het ook zelf maken. Let dan wel op waar u het gras vandaan haalt, want het kan bespoten zijn met landbouwgif of een hoog loodgehalte hebben. Dit geldt vooral voor gras dat u langs een autoweg vandaan haalt.

Een simpele manier om uw planten te beschermen, is te zorgen dat uw kat er niet bij kan. Dit is vooral handig als u zelf niet thuis bent. Kunt u de kat wel in het oog houden, spuit haar dan nat op het moment dat ze aan een plant wil beginnen. Zo zal ze het snel afleren.

Het komt ook wel eens voor dat een kat kamerplanten (en dan vooral de aarde) gebruikt om haar behoefte in te doen. In dat geval kunt u de aarde bedekken met aluminiumfolie. Na vier weken kunt u de folie stukje bij beetje weghalen, mits uw kat ondertussen gebruik is gaan maken van de kattenbak. Zo niet, dan kunt u ook in dit geval uw toevlucht nemen tot plantenspuit of waterpistool.

Mijn katten maken altijd ruzie
Het komt regelmatig voor dat katten, na jarenlang dikke vrienden te zijn geweest ruzie met elkaar lijken te maken. Het spreekt vanzelf dat deze situatie voor de eigenaar heel vervelend is. De oorzaak is vaak niet meer te achterhalen; het kan een heel onschuldig voorvalletje zijn geweest. De volgende voorbeelden illustreren dit.

Op een wiebelig bijzettafeltje staat een fles frisdrank. Twee katten zijn aan het spelen en rennen lekker achter elkaar aan. In het vuur van hun spel botsen ze tegen het tafeltje. De fles valt om en komt boven op een van de katten terecht. Schreeuwend van schrik en pijn springt ze opzij. In een flits ziet ze de andere kat staan. Op dat moment associeert (verbindt) ze de pijn met de andere kat. Nu heb je de poppen aan het dansen: de twee oude vrienden kunnen elkaar niet meer luchten of zien. Een andere situatie die zich regelmatig voordoet, is dat van twee katten eentje voor een ingreep naar de dierenarts moet, terwijl haar vriendje thuis mag blijven. Als de kat na een paar dagen thuiskomt, kan het zijn dat de achterblijver niks meer van haar wil weten, omdat ze nu opeens een ‘vreemd’ luchtje bij zich draagt. Zo zijn er nog veel meer kleine gebeurtenissen te noemen die voor langere of kortere tijd van vrienden echte vijanden kunnen maken.

Er zijn verschillende methoden waarmee u kunt proberen de katten opnieuw vriendschap te laten sluiten. De laatste tijd doet een methode van zich spreken die heel goed werkt en simpel is uit te voeren. Ga met de twee ruziemakers een spelletje doen dat ze allebei erg leuk vinden. Meestal krijgen de oude vrienden dan spelenderwijs weer lol in elkaar en is het leed geleden. Wacht echter niet te lang met een verzoeningspoging: hoe sneller u handelt, des te beter het is. Blijf bovendien kalm; wanneer u zelf rust uitstraalt, zullen uw pogingen sneller resultaat hebben.

Mijn kat vangt allerlei dieren voor me
Wie kijkt niet met genoegen naar twee vogeltjes die een nestje maken in de tuin of gezellig komen eten in het vogelhuisje? En hoeveel mensen genieten niet van dit schouwspel terwijl ze lekker op de bank zitten met de kat op schoot? Dezelfde kat die even later aan komt zetten met een vakkundig gedood vogeltje en het vol trots aan uw voeten legt…
Natuurlijk is het lief bedoeld van uw kat: ze wil u verwennen met een zelfgevangen avondmaaltje. Maar de aanblik van het dode vogeltje wekt niet bepaald uw eetlust op. Een veel gestelde vraag is wat een kat nu eigenlijk beweegt om dit te doen. Een antwoord op deze vraag is echter niet een, twee, drie te geven. Volgens sommige theorieën ziet een kat de mens als een uit de kluiten gewassen jong dat voedsel nodig heeft. Daarom gaat de kat eten voor ons halen in de vorm van een vogel of een muis. Nu is dit weliswaar een aardige verklaring voor het gedrag van poezen, maar hoe zit het nu met katers? Daar is ook een mogelijke verklaring voor gevonden: katers vangen muizen en vogels om de mens daarmee hun genegenheid te tonen. Wat de werkelijke verklaring ook mag zijn, de meeste mensen zijn niet echt blij met deze cadeautjes van hun kat. De geschenken zijn overigens niet bij iedere kat gelijk. Sommige katten jagen vooral op vogels, andere op muizen, konijnen of ratten. Dit is vooral afhankelijk van het aanbod aan prooidieren. Een moederpoes zal haar kittens immers leren jagen op prooien die ter plekke aanwezig zijn. Hierdoor zullen katten uit verschillende streken gespecialiseerd zijn in het jagen op verschillende prooien.

De beste methode om het geven van ongewenste presentjes tegen te gaan, is uw kat een halsbandje met een belletje om te doen. Zorg er wel voor dat er in het bandje een stukje elastiek zit, zodat uw kat niet stikt wanneer ze vast komt te zitten. De vogels worden door het belletje tijdig voor uw kat gewaarschuwd. Een andere methode is uw kat in het voorjaar binnen te houden. Dan zijn er veel jonge vogels die nog niet uit het nest kunnen wegvliegen en dus een gemakkelijke prooi vormen voor uw kat. Wanneer u uw kat in de lente toch buiten wilt laten lopen, probeer haar dan een beetje in de gaten te houden.

Hoe neem ik mijn kat mee in de auto
Sommige katten vinden autorijden fijn, andere bezorgt het veel stress. De beste manier om uw kat mee te nemen in de auto is in een reismandje. Dat is niet alleen beter voor de kat (mits ze er zich prettig in voelt), maar ook veiliger: een kat die los in de auto wordt meegenomen, kan voor gevaarlijke situaties zorgen. In de dierenspeciaalzaak zijn diverse fraaie en praktische reismandjes verkrijgbaar.

Laat uw kat eerst aan het reismandje wennen, voordat u het daadwerkelijk gaat gebruiken. Dit is zeker aan te raden bij katten die van nature nogal angstig zijn. U kunt uw kat als volgt vertrouwd maken met de mand: Zet de mand ergens neer en laat hem open staan. Na een tijdje zet u het etensbakje van de kat eerst in de buurt van de mand, daarna erin. Zo leert de kat langzamerhand dat ze niet bang hoeft te zijn voor het rare ding en dat ze er rustig in kan eten. Na een aantal dagen kunt u uw kat oppakken, in de reismand zetten en de mand dichtdoen. Daarna kunt u haar in de reismand in de auto zetten en een klein stukje gaan rijden. Negeer de kat zoveel mogelijk als zee laat blijken dat ze het er niet zo mee eens is. Zou u haar namelijk elke keer geruststellen, dan leert ze dat zich verzetten tot gevolg heeft dat ze aandacht krijgt. Let er overigens wel op dat uw kat genoeg zuurstof krijgt. Langzamerhand kunt u steeds langere tochten gaan maken. Blijkt uw kat ziek te worden (dit komt vaak voor bij zeer angstige katten), dan kan de dierenarts tabletjes tegen reisziekte voorschrijven.

Een nieuwe kat erbij blijkt geen succes
Als u een kat als huisdier hebt eb overdag veel weg bent, overweegt u misschien een tweede kat in huis te nemen. Wellicht hebt u dat zelfs al gedaan. Dan blijkt de kat waarvoor u het allemaal deed helemaal geen prijs te stellen op het gezelschap van de nieuwkomer. Met andere woorden: ze vechten alleen maar.

In de natuur vechten katten hun problemen onderling uit zonder dat er mensen aan te pas komen. Nu is het wel zo dat in de natuur geen mens zich zorgen maakt over kapotte oren of bloedende wonden. Bovendien hebben katten in de natuur de ruimte om te gaan en te staan waar ze willen. Ze worden niet in hun bewegingsvrijheid beperkt door deuren en muren. Maar ook al wonen de katten bij u in huis, hun problemen blijven hetzelfde als in de vrije natuur: problemen tussen katten onderling, die ze zelf moeten oplossen. Geef ze daarom de eerste tijd na hun kennismaking veel ruimte om zo nodig te kunnen vluchten. Wanneer u ze samen opsluit in een kleine kamer, worden de problemen alleen maar heviger. Hebben ze wel ruimte genoeg, dan ontstaan vaak vanzelf territoria. De ene kat heeft bijvoorbeeld de eerste verdieping van het huis tot haar terrein verklaard, de andere kat bevindt zich voornamelijk op de begane grond. In zo’n geval zal er niet snel sprake zijn van problemen, tenzij u vindt dat ze met alle geweld samen in een vertrek moeten zitten om te genieten van elkaars gezelschap. Het is echt beter om katten hun eigen gang te laten gaan. Mochten de conflicten toch uit de hand lopen, dan kan een plantenspuit wonderen verrichten bij het afkoelen van verhitte kattenkoppen.

Hoe verhuis ik mijn kat ?
Veel mensen die in een flat wonen hebben een kat (of zelfs meerdere katten). Dat gaat prima, mits de kat er voldoende ruimte en afleiding heeft. Dan komt het moment dat u wilt verhuizen, bijvoorbeeld naar een eengezinswoning met een tuin. Zal dit een probleem zijn voor de? Ze kent immers alleen maar de vertrekken van uw flat.

In het algemeen geldt dat u een kat na een verhuizing tenminste twee weken binnen moet houden. Zo kan ze goed aan haar nieuwe huis wennen. Katten hechten zich namelijk erg sterk aan hun omgeving. Alsuw kat niet goed thuis raakt in het nieuwe huis, is de kans groot dat ze terugloopt naar het oude adres, met alle gevaren van dien (verdwalen, verkeer). Na deze eerste twee weken kunt u de kat een week lang laten wennen aan haar nieuwe buitenomgeving (de tuin). Begin met een half uurtje per dag en voer dit geleidelijk op. Laat het tempo afhangen van de gretigheid waarmee uw kat naar buiten wil. Houd haar hierbij wel in de gaten, om zeker te zijn dat alles goed gaat.

Het kan zijn dat uw kat voor de verhuizing nog nooit buiten is geweest. U kunt er dan voor kiezen om haar ook in het nieuwe huis binnen te houden. Dit is zeker aan te raden als u aan een drukke weg komt te wonen: uw kat is immers geen verkeer gewend. Deze uitzonderingen daargelaten vindt een kat het van nature erg fijn als ze (zo af en toe) naar buiten kan. Laat flatkatten die dit niet gewend zijn de eerste tijd aangelijnd uit. U kunt dan samen met de kat wat in de tuin rondwandelen en haar overal aan laten snuffelen. Aan de kat kunt u zien wanneer het riempje niet langer nodig is: als ze vrolijk en met opgeheven kop en staart door de tuin loopt. Zolang ze echter schichtig blijft, heeft ze meer gewenningstijd nodig.

Moet mijn kat het huis uit bij allergie?
Het is een feit dat een deel van alle Nederlanders allergisch is voor katten. Wanneer zo’n allergie pas wordt ontdekt als de kat al in huis is, kan dat tot grote drama’s leiden. Mensen hechten zich namelijk snel aan hun kat. Een ‘plotseling’ opduikende allergie, waardoor de kat weer weg moet, leidt dan tot verdrietige toestanden. Nu is lang niet elke vermeende allergie een echte allergie, en niet elke allergie is er eentje voor katten. Uw huisarts kan u doorverwijzen naar een specialist om hierover uitsluitsel te krijgen. Die zal bepaalde tests uitvoeren om vast te stellen of en waarvoor u allergisch bent. Is er daadwerkelijk sprake van allergie voor katten, dan blijft er vaak niets anders over dan de kat weg te doen. U kunt haar naar het asiel brengen maar wellicht ook herplaatsen bij familie, vrienden of kennissen. Het weg moeten doen van een kat is heel vervelend, maar als u weet dat ze een goed tehuis heeft gevonden, kan dat de pijn wat verzachten. Soms is het echter wel mogelijk om al deze narigheid te voorkomen. Ga, voordat u een kat aanschaft, eens goed bij uzelf na of u of een van uw huisgenoten ooit allergische reacties heeft vertoond in de buurt van katten. Is dit het geval, dan is het wellicht verstandig dit verder uit te laten zoeken voordat u aan een kat begint. Voorkomen is ook hier beter dan genezen. Niet alleen voor u, maar zeker ook voor de kat.

Mijn kat is erg bang voor vuurwerk
De meeste katten zijn dolblij dat het meer een keer per jaar oudejaarsavond is. Sommige zijn werkelijk panisch voor vuurwerk: ze weten niet waar ze het zoeken moeten. Ook katten die er ogenschijnlijk niet zo bang voor zijn, kunnen van een harde knal dichtbij zo schrikken dat ze het op een lopen zetten en spoorloos verdwijnen. Op deze manier raken elk jaar weer katten zoek. Hier volgt een aantal tips om de vervelende effecten van oudejaarsavond voor uw kat zoveel mogelijk te beperken.

Allereerst kunt u uw kat het best binnen houden vanaf twee dagen voor oudejaarsdag tot nieuwjaarsdag rond de middag. Als er al eerder geknald wordt of het geknal langer aanhoudt, dan moet u daar natuurlijk rekening mee houden. U moet beslist niet toegeven als de kat hardnekkig zeurt om naar buiten te mogen. Het ‘huisarrest’ is per slot van rekening voor haar eigen bestwil. Zorg dat ze niet kan ontsnappen door een openstaand raam of een deur die niet goed dicht is. De meeste katten zijn daar namelijk erg handig in: ze weten het kleinste kiertje te benutten. Een kat die normaliter niet op de kattenbak gaat, maar gewend is haar behoefte buiten te doen, zal meestal wel op de bak gaan als ze binnen moet blijven.

Sommige katten zijn extreem bang voor het geknal. Zet die bij voorkeur in de rustigste kamer van het huis, waar ze zo min mogelijk kunnen horen en zien van het vuurwerk. Rustgevende middeltjes zijn meestal niet nodig, maar als u denkt dat uw kat er baat bij heeft, raadpleeg dan uw dierenarts.

Mijn kat is veel te aanhankelijk
Een kat die te sterk gehecht is, volgt haar eigenaar als een schaduw. Het dier wordt zenuwachtig of raakt in paniek wanneer ze alleen gelaten wordt. Deze scheidingsangst gaat vaak samen met nervositeit en kan voorkomen bij katten die niet voldoende zijn gesocialiseerd. Zij zijn niet gewend aan gewone, huiselijke geluiden zoals het vallen van een boek of het in huis zijn van visite. Een andere oorzaak van overmatige hechting kan zijn dat de eigenaar te veel met de kat omgaat. Hierdoor ziet het jonge dier hem/haar als substituut-moeder. Bepaalde aspecten van het kittengedrag, zoals het zuigen bij de moeder, worden voortgezet als de kat volwassen is. Dan gaat het zuigen om melk binnen te krijgen over in het zuigen en sabbelen aan de kleren van de eigenaar. Een derde oorzaak van te grote gehechtheid kan zijn dat de kat ziek is geweest en intensief door de eigenaar behandeld moest worden. Hierdoor ontstaat er een bijzondere hechte band tussen mens en kat.

Wanneer uw kat extreem aanhankelijk is, kunt u haar het best op een niet-bestraffende manier afwijzen of negeren. Probeer minder met het dier om te gaan. Ook het steeds iets langer alleen laten van de kat kan het probleem verminderen.

Het geven van speelgoedjes die de aandacht afleiden of een tweede kat in huis nemen, kan ervoor zorgen dat uw kat zich minder aan u gaat hechten. Als uw kat zich in gezelschap van visite niet thuis woelt, kunt u haar kleine, lekkere maaltijden geven op het moment dat er bezoek komt. Hierdoor leert de kat dat vreemden samengaan met lekker eten, waardoor ze minder bedreigend worden. Dan gaat de kat zich automatisch minder op een persoon richten.

Mijn kat likt haar vacht zo vaak
De meeste katten zijn propere dieren die zichzelf goed verzorgen. Over het algemeen doen ze dit door hun vacht schoon te likken. Dat is dan ook normaal gedrag. Soms gaat een kat zich echter ‘oververzorgen’: ze likt zichzelf zo vaak dat er kale plekken in de vacht ontstaan. Buitensporige vachtverzorging is vaak een reactie op stress. Deze stress kan ontstaan doordat er te veel katten in huis zijn of doordat het dier niet zonder de eigenaar kan. Wanneer de stress blijft voortduren, trekt de kat soms hele plukken haar uit de vacht. Hierdoor wordt ze kaal achter op haar rug en op haar flanken.

Wanneer het probleem voortkomt uit scheidingsangst en zich nog maar kort voordoet, houdt de kat op met likken op het moment dat de eigenaar weer bij haar in de buurt is. Dat wil niet zeggen dat er niets aan gedaan hoeft te worden. Als het probleem wordt verwaarloosd, maakt het op een gegeven moment niet meer uit of de eigenaar wel of niet aanwezig is: het likken is dan een gewoonte geworden. Doet dit probleem zich voor bij uw kat, dan is het verstandig haar eerst door de dierenarts te laten onderzoeken op vlooienallergie of voedselallergie. Blijkt het daar niet aan te liggen, dan is de oplossing voor het probleem waarschijnlijk te vinden in gedragstherapie. Het is tegelijkertijd van belang dat de oorzaak van de stress wordt weggenomen. Wanneer de stress voortkomt uit het feit dat er te veel katten in een te kleine ruimte leven, doet u er goed aan te bekijken of er wellicht toch mogelijkheden zijn om de leefruimte van de katten te vergroten. Is de kat te veel op de eigenaar gericht of verveelt ze zich, dan is afleiding de oplossing. Deze afleiding kunt u aanbieden in de vorm van speeltjes of door het aanschaffen van een tweede kat als speelkameraadje.

Naast aanpassingen van de leefomstandigheden kunt u de kat ook een kraag laten dragen, zodat het likken onmogelijk wordt. Dit kan nuttig zijn om de slechte gewoonte te doorbreken. Uw dierenarts kan u aan zo’n kraag helpen. Soms kunnen rustgevende medicijnen de stress verminderen. Het verdient natuurlijk de voorkeur om de oorzaak van de stress op te sporen en weg te nemen.