Welkom 
Zoeken 
Signalement 
Geschiedenis 
Anatomie
De Wilde Kat
Een kat in huis 
Verzorging 
Voeding 
Op Reis 
Naar de Dierenarts 
Medisch
Voortplanting 
Fokken
Een Kitten
Rassen overzicht
Adressen 
Tips 
Spreekbeurten 
Disclaimer 
CatsGroove

Naar de Dierenarts
Een kat die goed wordt verzorgd en gevoed, loopt minder kans om ziek te worden. Toch zult u ook met een gezonde kat af en toe de dierenarts moeten bezoeken. Al is het maar om haar gezond te houden!

Dierenarts 01
De volgende tekenen wijzen erop dat een kat niet in orde is:
  • Ander gedrag dan gewoonlijk.
  • Verminderde eetlust.
  • Lusteloosheid.
  • Een opgezette vacht.

Katten die zich lichamelijk niet prettig voelen, zetten hun vacht op. Bij koorts regelen ze daarmee hun lichaamstemperatuur. Zieke katten willen meestal niet eten. Als uw kat langer dan twee dagen achtereen voedsel weigert, moet u met haar naar de dierenarts. Zieke katten zitten meestal stilletjes en ineengedoken op een rustig plekje.

Pijn is ook een teken dat er iets niet in orde is. Katten die pijn hebben grommen, piepen of bijten als ze worden aangeraakt. Andere symptomen die u altijd heel ernstig moet nemen zijn:
  • Koorts (alles afwijkend van rond de 38ºC).
    Koorts is een symptoom bij ernstige infectieziekte.
  • Afscheiding uit neus en ogen.
    Afscheiding uit de neus en de ogen wijst op niesziekte.
  • Pusachtige afscheiding uit de vagina.
  • Moeite met plassen.
    Moeite met plassen en/of bloed in de urine komt voor bij ernstige aandoeningen van de urinewegen.
  • Bloed in de urine of ontlasting.
  • Kramp.
    Kramp kan optreden bij zogende poezen en bij katten die vergiftigd zijn.
  • Kwijlen.
  • Een opgezwollen, maar slap aanvoelende buik.
    Buikvliesontsteking gaat gepaard met een opgezwollen buik.
  • Ronde kale plekken in de vacht.
    Ronde kale plekken kunnen een teken zijn van ringworm (Microsporum), een besmettelijke schimmelinfectie.

Ga altijd zo snel mogelijk met uw kat naar de dierenarts bij een of meer van bovengenoemde symptomen. Raadpleeg uw dierenarts echter ook als u twijfelt aan de lichamelijke conditie van uw kat zonder dat u concrete symptomen kunt waarnemen!
(U kent uw kat echter het best, en zult kleine gedragsveranderingen beter opmerken als een buitenstaander, bij twijfel altijd uw dierenarts raadplegen)

'Vrouwenkwaaltjes'

Er zijn een paar aandoeningen die alleen bij poezen voorkomen, omdat ze te maken hebben met het functioneren van de voortplantingsorganen. Baarmoederontsteking is een veelvoorkomend verschijnsel. De poes heeft koorts en gedraagt zich opvallend lusteloos. Er komt een (vaak pusachtige) afscheiding uit haar vagina. Ga bij deze symptomen meteen met haar naar de dierenarts: een snelle behandeling met antibiotica is noodzakelijk.

Zogende poezen kunnen last krijgen van een melkklierontsteking. De klieren zijn pijnlijk en gezwollen en vormen vaak harde, rode schijven op de buik. De poes lijdt zichtbaar en wil haar kittens meestal niet zogen. Poezen die aan een melkklierontsteking lijden, zijn vaak erg onrustig en soms onhandelbaar. Ga zo snel mogelijk met uw poes naar de dierenarts, want als er daadwerkelijk sprake is van een infectie dan mogen de kittens niet bij hun moeder drinken (besmettingsgevaar)!

Een andere kwaal die bij zogende poezen voorkomt, is enclampsie. Dit is een acute stoornis in de kalkstofwisseling. De symptomen zijn stuiptrekken, niet meer kunnen lopen, omvallen en trekken met de poten. Ook bij deze symptomen is snel medisch ingrijpen geboden!

Bij oudere of zelfs bejaarde poezen is regelmatig sprake van ‘mammatumoren’. Dit zijn tumoren aan de melkklieren. Als u merkt dat uw poes knobbeltjes op de buik heeft, moet u haar door de dierenarts laten onderzoeken. Zo’n tumor kan goedaardig zijn, maar ook het tegendeel komt voor. Tijdig operatief ingrijpen kan in veel gevallen succesvol zijn.

Gebitsproblemen

Dierenarts 03 Een nare bijkomstigheid van gebitsproblemen is dat een kat na verloop van tijd een onaangename geur uit haar bek begint te verspreiden. Dit wordt meestal veroorzaakt door de aanwezigheid van tandsteen. Als u de bek van uw kat opent, kunt u in een oogopslag zien of ze tandsteen heeft en of dat wellicht al heeft geleid tot tandvleesontsteking.

Tandsteen vormt zich geleidelijk en wordt meestal pas voor het eerst opgemerkt als een kat anderhalf jaar oud is. Het begint met enkele gele tot lichtbruine plekjes op tanden en/of kiezen. De plekjes zitten meestal aan de ‘hals’ van de tand of de kies, dat wil zeggen op het deel dat zich het dichtst bij het tandvlees bevindt. Als tandsteen niet tijdig wordt verwijderd, vormt zich een laag die uiteindelijk als een dikke, grijzige massa aan tanden en kiezen kleeft, het tandvlees wegduwt en ontstekingen veroorzaakt. Uiteindelijk zal dit tot verlies van tanden en kiezen leiden.

Ontstoken tandvlees is niet roze van kleur, maar ziet er vuurrood uit, met aan de bovenkant een rode rand. In extreme gevallen is er ook sprake van een pusachtige afscheiding. De onaangename geur uit de bek ontstaat echter al in een veel eerder stadium. U kunt dit probleem voorkomen door het gebit van uw kat goed te verzorgen.
Geef haar regelmatig harde brokjes te eten. Die gaan de vorming van tandaanslag tegen. Wekelijks tandenpoetsen (aan alle kanten) helpt ook heel goed. Dit kunt u doen met een kindertandenborstel en speciale tandpasta, maar ook met een doekje dat u in waterstofperoxide (3% oplossing) heeft gedoopt.

Ruikt uw kat uit haar bek, dan is dat altijd reden om naar de dierenarts te gaan, Misschien moet er tandsteen worden verwijderd of een tand of kies getrokken, of de onaangename geur heeft een andere oorzaak, bijvoorbeeld een nieraandoening.

Verharen

Een kat verhaart normaal gesproken in de nazomer. Dan laten de oude haren los, vallen uit en geven zo ruim baan aan nieuwe haren. Dit proces wordt ruien genoemd. Omdat de vacht maar heel geleidelijk uitvalt, kan de rui enkele weken in beslag nemen. Poezen ruien ook nadat ze krols zijn geweest of als ze een nest kittens zogen of hebben gezoogd. Daarom hebben langharige poezen vaak een minder volle of lange vacht dan katers of gesteriliseerde poezen van hetzelfde ras. Wanneer uw kat in de rui is, moet u haar dagelijks kammen en borstelen. Als u dat niet doet, zult u overal kattenharen vinden (meubels, vloerbedekking en kleding). Een goede vachtverzorging is belangrijk voor uw kat en voor uzelf: uw kat wisselt sneller van vacht en krijgt gaan last van klitten, en u heeft minder last van haren in huis. Er bestaan ook bepaalde huidsaandoeningen die gepaard gaan met vachtverlies. Als u dunne of kale plekken in de vacht ziet, moet u snel uw dierenarts inschakelen. Het kan om een onschuldige aandoening gaan, maar er komen ook infecties voor die ook voor mensen besmettelijk zijn, zoals ringworm. Deze schimmelinfectie kan erg hardnekkig zijn.

Sommige katten, vooral gecastreerde katers en poezen, schijnen door storingen in de hormoonhuishouding last van haarverlies te krijgen (kale plekken). Met dit soort klachten moet u naar de dierenarts. De vacht van een huiskat is ingesteld op gematigde temperaturen. In een huis met centrale verwarming kan een iets te hoge temperatuur in combinatie met een droge atmosfeer meer haarverlies dan normaal veroorzaken. Onjuiste of onvoldoende voeding kan ook een oorzaak zijn van vachtproblemen. Geef uw kat daarom altijd kant-en-klare, complete voeding. Daar zitten alle benodigde voedingstoffen in om de vacht glanzend en gezond te houden.

Jeuk

Als u merkt dat uw kat zich vaak krabt en u weet zeker dat ze geen vlooien heeft, moet u zo snel mogelijk naar de dierenarts. Wanneer huidklachten in een vroeg stadium worden behandeld, is de kans op genezing groter. Sommige katten zijn allergisch voor het speeksel van vlooien. Een enkele vlooienbeet kan dan al vreselijke jeuk veroorzaken. Er ontstaan soms rode puistjes die de kat openkrabt, waardoor de huid wordt geïnfecteerd en de jeuk blijft. In zulke omstandigheden komt u nergens zonder hulp van de dierenarts en een goede vlooienbestrijding.

Vurige plekken of delen van de huid waar de vacht is uitgevallen, moet u altijd zo snel mogelijk door een dierenarts laten onderzoeken. Het kan namelijk gaan om ringworm, een aandoening die ook op mensen kan worden overgedragen. Vooral jonge kinderen lopen hierbij een risico. Overigens wordt deze hardnekkige huidsaandoening niet veroorzaakt door een worm, zoals de naam doet vermoeden, maar door een schimmelinfectie. Er zijn katten die regelmatig hevige jeuk hebben, zich krabben en bijten en veel haren verliezen. Dit verschijnsel komt vooral voor bij gesteriliseerde poezen en gecastreerde katers. Deze hardnekkige aandoening keert regelmatig terug, als gevolg van een stoornis in de hormoonhuishouding. Het verdient aanbeveling altijd uw dierenarts te raadplegen als u twijfelt over de conditie van de huid of de vacht van uw kat.

Lichaamstemperatuur

De normale lichaamstemperatuur van katten ligt rond de 38ºC. ‘s Avonds is de temperatuur iets hoger dan ‘s ochtends. Het is belangrijk dat u de temperatuur van uw kat kunt opnemen. Bij de meeste besmettelijke ziekten is koorts namelijk een van de eerste symptomen. U moet dus zelf kunnen vaststellen of het tijd is om met uw kat naar de dierenarts te gaan. Uw kat heeft koorts als haar temperatuur hoger is dan 39,5ºC. Bel dan direct de dierenarts.

Sommige katten zijn zo ontspannen dat ze geen enkel bezwaar maken tegen het rectaal (in de anus) opnemen van de temperatuur. Andere verzetten zich zozeer, dat het voor een persoon ondoenlijk is om de kat in bedwang te houden en te temperaturen. Zorg dus voor assistentie als u het voor de eerste keer bij uw kat gaat proberen. Vet een thermometer in met een beetje vaseline. Houd met uw ene hand de staart omhoog en breng de thermometer voorzichtig in de anus van de kat aan. Uw ‘assistent’ houdt ondertussen de kat in bedwang. Na ongeveer twee minuten kunt u de temperatuur aflezen. Katten die koorts hebben zetten meestal hun vacht op. Ze zien er dan pluiziger uit dan normaal en zitten vaak weggedoken in een hoekje. Het zogeheten ‘derde ooglid’ (een knipvlies vanuit de binnenste ooghoeken) sluit gedeeltelijk over de ogen. Deze tekenen wijzen, in combinatie met een verhoogde lichaamstemperatuur, zeker op een kwaal of ziekte.

Tranende Ogen
Dierenarts 02Zoals gezegd kunnen tranende ogen een symptoom of een gevolg zijn van niesziekte. Een tranend ook kan echter ook een minder ernstige oorzaak hebben. Het kan een tijdelijke reactie zijn op een verwonding, bijvoorbeeld als de oogbol is geraakt tijdens een gevecht met een andere kat of als er een takje in het oog is gekomen. De ogen gaan ook tranen als er een vreemd voorwerp in zit, zoals bijvoorbeeld een graszaadje of een zandkorrel. De kat zal dan vaak met haar pootje in het oog wrijven.

Perzische katten hebben vrij vaak last van tranende ogen. Bij dit ras ontbreken soms de traanbuizen; zijn die wel aanwezig, dan zijn ze vaak verstopt. Het traanvocht moet dan via de ogen afvloeien.

Als uw kat last heeft van tranende ogen, ga dan met hem naar de dierenarts. Tranende ogen moeten regelmatig worden schoongemaakt met een doekje dat gedrenkt is in lauw (gekookt) water.

Plasproblemen

Als u merkt dat uw kat moeite heeft met plassen, moet u meteen met haar naar de dierenarts. Plasproblemen kunnen er namelijk op wijzen dat uw kat een aandoening aan de urinewegen heeft, zoals blaasontsteking of blaasgruis. Dit zijn ernstige kwalen die zo snel mogelijk behandeld moeten worden.

Aan de manier van doen rond een bezoek aan de kattenbak kunt u al merken of er iets mis is. Als uw kat aangeeft dat ze wel naar de bak wil, maar er duidelijk met tegenzin bij staat, wat heen en weer drentelt en in de bak graaft zonder iets gedaan te hebben, weet u zeker dat er iets aan de hand is. In de meeste gevallen vertonen katten dit gedrag als de bak naar hun mening te vies is om er nog iets op te doen. Dan is de remedie eenvoudig: meteen de bak grondig schoonmaken. Als dat echter niet helpt, is er waarschijnlijk sprake van een probleem.

Alle katten (zowel poezen als katers) kunnen er last van krijgen, hoewel het bij katers vaker voorkomt. Dat komt omdat de pisbuis van een kater smaller is dan de urineweg van een poes. Blaasgruis (gekristalliseerde mineralen die achterblijven in de blaas) kan de urinewegen verstoppen. De ontsteking die hiervan het gevolg is, kan de gezondheid van een kat ernstig in gevaar brengen. Snel ingrijpen is dan ook geboden, vooral als u merkt dat er ook bloed in de urine van uw kat aanwezig is!